Ռուսաստանը մերժում է Հայաստանի անվտանգային այլընտրանքը, ոչ թե տնտեսականը։

Քաջարանի պղնձա-մոլիբդենային հանքավայրը, որ մոլիբդենի համաշխարհային պաշարների յոթ տոկոսն ունի, ներկայումս շահագործվում է ռուսաստանյան «ԳեոՊրոմայնինգ» ընկերության կողմից, ռուսաստանցիներին դուրս մղել դժվար կլինի, իսկ ամերիկացիների համար ավելի հետաքրքիր է Թեղուտի հանքավայրը։ Այս կարծիքն է հայտնվել՝ անդրադառնալով ԱՄՆ պետքարտուղար Ռուբիոյի Երևան «նախապես չծրագրված այցի» ընթացքում հազվագյուտ մետաղների վերաբերյալ արտաքին գործերի նախարար Արարատ Միրզոյանի հետ նրա ստորագրած փաստաթղթի կարևորությանը։

Ըստ վերլուծության, Թեղուտում պղնձից և մոլիբդենից բացի հետախուզվել են նաև հազվագյուտ մետաղների պաշարներ, բայց հանքավայրի շահագործումը կապված է խնդիրների հետ՝ «չկան ավտոճանապարհներ, էլեկտրահաղորդման գծեր, պոչամբար և անհրաժեշտ այլ օբյեկտներ, և Երևանը մտադիր է ամերիկացիների օգնությամբ․․․ ստեղծել լեռնամետալուրջիական այլընտրանքային բազա»։ Հանելուկ է մնում ԱՄՆ-Հայաստան ռազմավարական համապարփակ համագործակցության մասին հուշագիրը, բայց ենթադրվել է, որ «վատթարագույնը, որ կարող է թույլ տալ, կարող է լինել Հայաստանի տարածքում ինչ-որ ռազմատեխնիկական կարևոր օբյեկտի տեղակայումը» և վարկած է առաջադրվել․ «Օրինակ, ռադիոէլեկտրոնային հետախուզության կետ, այդ քայլը կհանգեցներ Ռուսաստանի և Իրանի հետ հակամարտության, բայց նման արկածախնդրությունը քիչ հավանական» է։

Ամփոփելով դիտարկումները, համարվել է, որ «Նիկոլ Փաշինյանը, ամենայն հավանականությամբ, կապահովի իր «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության հաղթանակը և կրկին կգլխավորի կառավարությունը, բայց նրան, այնուամենայնիվ, հարկ կլինի հիմնավորապես․․․ բացատրվել Մոսկվայի հետ իր աշխարհաքաղաքական․․․ մանևրների և տնտեսական ծրագրերի առումով», քանի որ «այսօրվա այցելուները շուտով իրենց ծրագրերի հետ կչքանան, իսկ Ռուսաստանը կմնա այնտեղ, որտեղ եղել է դարերով